چون غصه زد آتش به جگر روضه بگیرید

  ذیقعده و شعبان و صفر روضه بگیرید

 حالا كه محرم نرسیده ست به پایان

 حتی شب یلداست اگر، روضه بگیرید

    در رستاخیز اکبر، حضرت رسول اکرم به جناب امیرالمومنین می گویند: یا علی، به فاطمه بگو که برای شفاعت و نجات امت من در فزع اکبر چه تدبیری دارد؟

پس از ابلاغ پیام، آن بانو می فرمایند:و

    ای امیرمومنان، برای ما در مقام شفاعت، دو دست بریده پسرم عباس بسنده و کافی است

    کل احمد آقا گاهی می فرمودند:و

    وادی امام حسین، بین المللی است. هر کس که وارد شود، یا علی از تو مدد.و

لیکن مقامات این مسیر را طبقه بندی مخصوصی می کردند:و

    وادی محبت امام حسین علیه السلام سه مرحله دارد. اولین آنها، مرحله اقرار محبت به قلب و زبان است. این درجه همگانی است؛ و اکثریت افراد در این مسیر حرکت می کنند.و

دومین مرحله، همان متصف شدن به صفات خداوندی است، که هر کسی، در این زاویه قدم بر نمی دارد. اطعام، بخشش، احسان به خلق، آراسته شدن به صفات حمیده و دوری از رذایل اخلاقی، همه و همه وادی دوم است که افراد کمتری را نسبت به گروه قبل در خود شامل می شود.و

اما مرحله سوم، وادی سوختن است که وصف ناشدنی است؛ و باید با ذره ذره وجود، آنرا لمس کرد. سلوک در این مسیر، برای افراد انگشت شماری میسر است و هر کسی، بنیه ریز ریز شدن در آن را ندارد. اما اولین کسی که در این وادی قدم برداشت، قمر بنی هاشم بود که با تمام وجود سوخت؛ و گلبانگ بندگی زد.و

کل احمد، معجزه امام حسین است... من نور سیدالشهداء را در چهره ی او مشاهده می کنم...

    شیخ رجب علی خیاط:

داش احمد، به خود ببال! که خداوند خودش را نیز روزی تو کرد.

    کل احمد همیشه می گفت:

انسان گناهکار، در ذاتش گوهر محبت را داراست. یعنی در باطن همه، نور ولایت نهفته است. هر کسی قلبا اهلبیت را دوست دارد. اگر هم از سر غفلت، گناهی از وی سر زند، همان ولایتش دستش را خواهد گرفت و همان اکسیر محبت، توبه اش خواهد داد. خداوند بیش از این حرف ها که فکر می کنیم، وهاب است.

    شخصی از کل احمد آقا پرسید: معنای آنکه آقا امیر المومنین علیه السلام را حجاب الله معرفی کرده اند چیست؟

ایشان نیز در پاسخ فرمودند:

 یعنی به هیچ معنا، واسطه ای بین تو و خدا وجود ندارد، غیر از وجه الله، که همان وجود مقدس امیرالمومنین علیه السلام است.

جوان خیلی آرام و متین به مرد نزدیک شد و با لحنی موأدبانه گفت :
ببخشید آقا! من می تونم یه کم به خانوم شما نگاه کنم و لذت ببرم؟

مرد که اصلا توقع چنین حرفی را نداشت و حسابی جا خورده بود، مثل آتشفشان از جا در رفت و میان بازار و جمعیت، یقه جوان را گرفت و عصبانی، طوری که رگ گردنش بیرون زده بود، او را به دیوار کوفت و فریاد زد

مردیکه عوضی، مگه خودت ناموس نداری ... گه می خوری تو و هفت جد آبادت ... خجالت نمی کشی؟ ...

جوان امّا، خیلی آرام، بدون اینکه از رفتار و فحش های مرد عصبی شود و عکس العملی نشان دهد، همانطور موأدبانه و متین ادامه داد

خیلی عذر می خوام فکر نمی کردم این همه عصبی و غیرتی شین، دیدم همه بازار دارن بدون اجازه نگاه میکنن و لذت می برن، من گفتم حداقل از شما اجازه بگیرم که نامردی نکرده باشم ... حالا هم یقمو ول کنین، از خیرش گذشتم

مرد خشکش زد ... همانطور که یقه جوان را گرفته بود، آب دهانش را قورت داد و زیر چشمی زنش را برانداز کرد

                                                                                                                       وبلاگ آنتی۶۶۶

"ای آنکه ذکر و یاد او شرافت و بزرگی است برای یادکنندگان! و ای کسی که سپاسگزاری و شکر او پیروزی و سعادت استبرای سپاسگزاران!

و ای کسی که طاعت و فرمانبرداری او، نجات و رهایی بخش است برای اطاعت کنندگان! درود و رحمت فرست بر محمد و آلش؛ و دلهای ما را از هر یادی به ذکر و یاد خویش و زبانهای ما را از هر شکر و سپاسی به سپاسگزاری خویش و اندام و جوارح ما را از هر فرمانبری و طاعتی به فرمانبری و طاعت خویش مشغول فرما!"

     بزرگان فرموده اند: ذکر بر سه قسم است: ذکر لسانی، ذکر قلبی و ذکر بدنی. ذکر لسانی همان تسبیح و تهلیل و تحمید از خداوند است که در عباراتی بر زبان آورده می شود. و اما ذکر قلبی این است که قلب و دل انسان متوجه خدا باشد. و ذکر بدنی همه ی اعمال و عباداتی است که برای تقرب به خداوند و از روی اخلاص انجام می شود.

مرحوم سید علی خانی مدنی می فرماید: ذکر لسانی اختصاص به همان اوراد مخصوص ندارد؛ بلکه حتی بیان فضایل معصومین و یا احکام دین هم می تواند جزو ذکر لسانی باشد؛ و ذکر قلبی نیز اختصاص به یاد اسما و صفات خداوند نداشته بلکه اگر انسان در باطن خویش به یاد پیامبر و ائمه و معاد و قبر و قیامت و امثال اینها هم باشد، جزو ذکر قلبی حساب می شود.

      در ذکر و عبادات باید توجه داشت که هر چه نشاط بیشتر باشد، مفیدتر است؛ با کسالت نباید به خود فشار آورد؛ چنانچه حضرت امیرالمومنین علیه السلام می فرماید: اِنّ لِلقلوب اِقبالا و اِدبارا " دلها دارای اقبال و ادبار هستند" گاهی حال و اقبال و نشاط دارند و گاهی برعکس می باشند!

ادامه دارد...                                                                                         نکته ها از گفته ها،۳۲

....

در حدیث آمده است: در هر پنجشنبه ماه شعبان،آسمانها زینت بسته می شود، پس فرشتگان به دعا می پردازند که: پروردگارا! آنکس که در این روز روزه بدارد را ببخشای، و دعاییش را اجابت فرمای. پس هر کس که در این روز دو رکعت نماز گذارد و در هر رکعت آن یکمرتبه سوره ی حمد و یکصد مرتبه سوره ی توحید را  بخواند و بعد از نماز نیز یکصد مرتبه صلوات بفرستد، خداوند تمام حاجتهای دینی و دنیایی او را اجابت می فرماید.

در حدیث دیگر آمده است: خداوند به ذات مقدس خود سوگند خورده است که هر کس در این ماه به او پناه برد و از او درخواست کند را ، از رخمت خود محروم ننماید.

بنا بر روایت کمیل یار باوفا و با معرفت امیرالمومنین، در جلسه ای یکی از یاران حضرت از ایشان درباره آیه شریفه "فیها یفرق کل امرٍ حکیم"سوال کرد. ایشان نیز در تفسیر شب قدر که امور آدمیان در آن مقدر می شود به بیان اهمیت شب نیمه شعبان پرداختند و  بخصوص بر خواندن دعای حضرت خضر در این شب تاکید کردند. پس از انقضای جلسه و آنگاه که کمیل به منزل خود بازگشت، باز به نزد حضرت مراجعه کردتا دعای خضر را از ایشان فراگیرد. حضرت نیز نخست او را امر به نوشتن کردند و آنگاه دعای معروف کمیل را برای او خواندند. و سرانجام او را به خواندن این دعا در شب نیمه شعبان سفارش فرمودند.

دعای کمیل اگر چه بنا به سنت معمول در شبهای جمعه قرائت می شود، اما اصالتا ویژه ی این شب است، هرچند خواندن آن در شبهای دیگر نیز بسیار بافضیلت است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:

شعبان ماه من است، خداوند رحمت فرماید آنکس را که مرا در ماهم یاری رساند.

                                                                                                                  منبع: آب حیات

       یک روز پیغمبر نشسته بودند که جناب جبرئیل نازل شد، وحی را عرض کرد همین طور که نشسته بود و از خدمت پیغمبر استفاده می کرد حضرت مولا علی علیه السلام وارد شدند. آن روز مولا علی علیه السلام عمامه اش را جلوتر تا روی پیشانی گذاشته بودند، وقتی ایشان وارد شدند، جبرئیل بلند شد و احترام فوق العاده ای برای مولا علی علیه السلام قائل شد.

پیغمبر صلی الله علیه و آله خوشحال شد که جبرئیل به مقام مولا علی علیه السلام آگاه است.

حضرت رو کرد به جبرئیل و گفت: یا اخا جبرئیل شما ایشان را می شناسید؟( این سوال برای آشنا کردن یکی از فضائل حضرت بوده) جواب داد: چگونه نشناسم، ایشان استاد من است، معلم من است، به من حق حیات دارد چگونه او را نشناسم.

پیغمبر فرمودند: چه حق حیاتی؟

جبرئیل عرض کرد: خداوند متعال قبل از خلقت حضرت آدم، از من سوال فرمود: من انا و من انت(من که هستم و تو که هستی)؟

من گفتم: انت انت و انا انا( تو تویی و من منم).

خداوند مرا تنبیه فرمود و نزول داد، لذا 30 هزار سال زحمت کشیدم تا خداوند مرا به جای اولم رساند. بعد از این مدت باز خداوند این سوال را از من پرسید، من هم همان جواب را دادم. و باز از جهت معنوی نزول کردم و دوباره 30 هزار سال زحمت کشیدم. مجددا برگشتم و باز همان سوال و همان جواب بالاخره 90 هزار سال طول کشید. مرتبه ی بعد که سوال فرمودند: ساکت شدم چون دیدم اگر جواب بدهم باز همان برنامه خواهد بود. در همان اثناء همین بزرگوار آمدند و به من تعلیم فرمودند: که بگو:

"انت رب الجلیل واسمک الجمیل و انا عبدک الذلیل و اسمی جبرائیل"

خداوند به برکت این جوابی که ایشان تعلیم دادند، 90 هزار سال را جبران کردند و آن را طی نمودم.

                                                             خرمن معرفت

       آمدم مدینه. دق الباب کردم خانه ات را، دستم سوخت. از بی پلاکی خانه ات دلم آتش گرفت. باز کن صاحبخانه در را که بی مادری بد دردی است. من دوست دارم خودت در را باز کنی فاطمه. مادرم برایت چادر دوخته است از تار و پود اشک و خواهرم برای مزارت گلاب آورده است. بچه شهیدی برایت پیراهن پدرش را آورده که پشت آن نوشته "می روم تا انتقام سیلی زهرا بگیرم". من باتوم بچه های بسیج را آورده ام تا شاد کنم دل زینب را با ندای حیدری. دودی که از آتش این خانه به هوا رفته  در چشم من نیز فرو رفته است. من کینه دارم از دشمنان علی. ای برادران اهل بدعت! در کجای سنت پیامبر بر صورت زهرا سیلی خوابانده می شد؟...

و هنوز دارد زبانه می کشد دود از کوچه ای که نامش بنی هاشم بود ولی هنوز عباس به دنیا نیامده بود. اولی و دومی و سومی حالم را از تثلیث به هم زده اند. از هر نظر دشمنان علی مشکوکند. من فقط یک مادر دارم که نامش فاطمه است. ام البنین هم نامش فاطمه بود. نام پدر من علی است؛ "اکبر" از آن است که وصف شود. اگر بنا بر شرک است فاطمه نام تمام دختران خداست ولی اگر بنا بر توحید باشد من فقط خدای فاطمه را می پرستم. خدای اولی الاغش بود، خدای دومی مشروب و خدای سومی پیراهنش. جغرافیا یعنی مساحت میان در و دیوار و تاریخ یعنی شرح آن سیلی که سرخ کرد صورت گل یاس را. ام الائمه فاطمه زهرا است و ام المومنین فاطمه کلابیه. من خانم دیگری در تاریخ سراغ ندارم اگر هست خدا لعنتش کند. من یکی از انبوه مومنین سرشار از غم و اندوهم که نام مادرشان فاطمه است. اینها عروسکانی هستند که نشسته اند روی کوهان شتر و شیطان همچنان دارد عفت شان را کوک می کند تا برای شیطان بزرگ، عربی یا چه می دانم عبری برقصند. موذن من بلال بود که تشدید "محمد" را قشنگ می کشید. من فریب رنگ عمامه را نمی خورم. رنگ عمامه شمر هم مشکی بود. مشکی بودن رنگ عمامه برخی ها نشانه سیادت شان نیست، نشانی از دل سیاهشان دارد. برای من آنچه اهمیت دارد رنگ لباس این روزهای بچه بسیجی هاست که خامنه ای، این فرزند فاطمه را امام خود می دانند. من قبول دارم نسل عده ای از سران فتنه به صدر اسلام بر می گردد اما به اسلام تثلیث. غلط نکنم عفت همان چیزی بود که عروسک خیمه شب بازی جمل از داشتن آن محروم بود. 

جوانان بنی هاشم! بیایید دق الباب کنیم خانه مادر را در مدینه ای که هنوز بوی دود می دهد. خدا را چه دیدی، شاید از حیاط خانه بوی عود آمد و زهرا در را با یک درود بروی مان گشود؛ سلام جوانان بنی هاشم! خسته مباد گامهای تان. برای دفاع از ولایت خوش آمدید.

جوانان بنی هاشم بیایید؛ مزار زهرا شاید دل ما باشد که شکسته است میان در و دیوار تاریخ. چه سخت است دل آدمی میان "انا مدینه العلم و علی بابها" شکسته باشد. نه، سه راهی شهادت در شلمچه نبود، بین در و دیوار بود و نام آن بچه بسیجی که در کربلای 5 پهلویش شکست "محسن" بود؛ بسیجی شهید محسن فاطمی، فرزند علی، شماره شناسنامه ...  

نوشته شده توسط حسین قدیانی از وبلاگ قطعه ۲۶

به تاریخ ۱۹/۱۰/۵۹ شمسی ساعت ۱۰:۱۰ شب چند سطری وصیت نامه می نویسم:

هر شب ستاره ای را به زمین می کشند و باز این آسمان غم زده غرق ستاره است. مادر جان، می دانی تو را بسیار دوست دارم و می دانی که فرزندت چقدر عاشق شهادت و عشق به شهیدان داشت. مادر، جهل حاکم بر یک جامعه انسان ها را به تباهی می کشد و حکومت های طاغوت مکمل این جهل اندو شاید قرن ها طول بکشد که انسانی از سلاله ی پاکان زائیده شود و بتواند رهبری یک جامعه ی سر در گم و سر در لاک خود فرو برده را در دست گیرد و امام تبلور ادامه دهندگان راه امامت و شهامت و شهادت است. مادر جان، به خاطر داری که من برای یک اطلاعیه ه امام حاضر بودم بمیرم؟

کلام او الهام بخش روح پر فتوح اسلام در سینه و وجود گندیده ی من بوده و هست. اگر من افتخار شهادت داشتم از امام بخواهید برایم دعا کنند تا شاید خدا من روسیاه را در درگاه باعظمتش به عنوان یک شهید بپذیرد؛ مادر جان من متنفر بودم و هستم از انسانهای سازش کار و بی تفاوت و متاسفانه جوانانی که شناخت کافی از اسلام ندارند و نمی دانند برای چه زندگی می کنند و چه هدفی دارند و اصلا چه می گویند بسیارند.        ای کاش به خود می آمدند.

از طرف من به جوانان بگویید چشم شهیدان و تبلور خونشان به شما دوخته است بپاخیزید و اسلام را و خود را دریابید نظیر انقلاب اسلامی ما در هیچ کجا پیدا نمی شود نه شرقی-نه غربی؛ اسلامی که : اسلامی... ای کاش ملت های تحت فشار مثلث زور و زر و تزویر به خود می آمدند و آنها نیز پوزه استکبار را بر خاک می مالیدند. مادر جان ، جامعه ما انقلاب کرده و چندین سال طول می کشد تا بتواند کم کم صفات و اخلاق طاغوت را از مغز انسانها بیرون ببرد ولی روشنفکران ما به این انقلاب بسیار لطمه زدند زیرا نه آن را می شناختند و نه برایش زحمت و رنجی متحمل شده اند از هر طرف به این نونهال آزاده ضربه زدند ولی خداوند، مقتدر است اگر هدایت نشدند مسلما مجازات خواهند شد.

پدر و مادر؛ من زندگی را دوست دارم ولی نه آنقدر که آلوده اش شوم و خویشتن را گم و فراموش کنم علی وار زیستن و علی وار شهید شدن، حسین وار زیستن و حسین وار شهید شدن را دوست می دارم شهادت در قاموس اسلام کاری ترین ضربات را بر پیکر ظلم، جور، شرک و الحاد می زند و خواهد زد. ببین ما به چه روزی افتاده ایم و استعمار چقدر جامعه ما را به لجنزار کشیده است ولی چاره ای نیست اینها سد راه انقلاب اسلامیند؛ پس سد راه اسلام باید برداشته شود تا راه تکامل طی شود. مادر جان به خدا قسم اگر گریه کنی و به خاطر من گریه کنی اصلا از تو راضی نخواهم بود. زینب وار زندگی کن و مرا نیز به خدا بسپار ( اللهم ارزقنی توفیق الشهادة فی سبیلک).                                                               والسلام؛   

  محمد ابراهیم همت

       ... ظهور «دجّال» از علائم قطعی و حتمی ظهور و قیام منجی عالم بشریت حضرت مهدی(عج) است.واژة دجّال برگرفته از دجل به معنای دروغ‌گو و حقه‌باز است. امیرالمؤمنین ویژگی‌ها و شعارهای دجّال را این‌گونه نقل می‌کند:چشم راست ندارد،زمین را به سرعت طی می‌کند،اکثر تابعان وی زنازاده هستند و «اناربکم الاعلی» می‌گوید.

      برخی پا را از این فراتر نهاده و بر این باورند که دجّال منحصر به یک فرد نیست؛ بلکه عنوانی کلی برای افراد پر تزویر و حیله‌گر است که توده‌های مردم را فریب می‌دهند و به سمت خود می‌کشانند و بر سر راه انقلاب‌های سازنده ظاهر می‌شوند.

       اگر چنین برداشتی را ازدجّال بپذیریم،دجّال یک فرهنگ منحط است که در مقابل «فرهنگ مهدویت» که در حقیقت نماد فرهنگ انبیاء و اولیاء است، ایستادگی می‌کند و مؤمنان را به چالش با خود می‌کشاند.دجّال،گلوگاه‌های اقتصادی دنیا را به تصاحب خود در می‌آورد.از پیغمبر اسلامی روایت شده است که فرمود:«شما چگونه هستید در آن وقتی که به بنده‌ای که نهرها و میوه‌های زمین در تسخیر اوست،مبتلا شوید و هرکس تابع او شود او را طعام می‌دهد و کافرش می‌کند؟دجّال،منشأ فتنه و گرفتاری و آزمایش مردم است،هرکس به او ایمان آورد از اسلام فاصله گرفته است، هرکس او را انکار کند، مؤمنی است که خداوند قلب او را‌ آماده ایمان کرده است و در آن ریشه زده است؛البته دجّال شدیدترین عذاب‌ها را بر مؤمنین وارد می‌سازد».

در روایتی دیگر زنان هرزه و افراد لاابالی از دجّال به حمایت بر می‌خیزند؛به گونه‌ای که سیزده هزار زن از او پیروی می‌کنند و پیغمبر اسلام صلّی الله علیه و آله می‌فرماید:«توده مردم به سوی او خارج می‌شوند و فریب تبلیغات او را می‌خورند و طمع‌کاران بخشی از یاران او را تشکیل می‌دهند».

«اولادزنا،دائم الخمرها،غنا خوان‌ها،اصحاب لهو و لعب و زنا»از دیگر کسانی هستند که به حمایت از دجّال،عرصه را بر مؤمنان و موحدان تنگ می‌کنند.

بی‌شک دجّال واقعی و اصلی فردی است دارای یک چشم که جریان باطل را در آخر‌الزمان در برابر جریان حق رهبری می‌کند؛اما با نگاهی دوباره به روایت‌‌های رسیده از امامان معصوم می‌توان گفت که شاخصه‌ها و مؤلفه‌های فرهنگی که دجّال آن‌را تعقیب می‌کند،به فرهنگ لیبرال دموکراسی غرب در عصر حاضر بسیار نزدیک است.

      1. «دجّال یک چشم دارد» شاید یک چشم داشتن رهبر جریان منحط در عصر ظهور،کنایه از فرهنگی است که در آخر‌الزمان تنها خود را می‌بیند و هر فرهنگ غیر خود را بر نمی‌تابد،فرهنگی که هر حرکت سیاسی،اجتماعی،اقتصادی را تنها با معیارها و ملاک‌های خود می‌سنجد و به تصفیه و نابود کردن مخالفان خود در اقصی نقاط دنیا می‌پردازد و با شعار «هرکس با ما نیست،بر ضد ماست»‌از مرزهای خود می‌گذرد و تمدن‌ها و فرهنگ‌های دیگر را به تسلیم شدن در برابر خود فرا می‌خواند.پرواضح است که امروز غرب،جهان را به پذیرش حقوق بین‌الملل،حقوق بشر و تن دادن به فرهنگی فرا می‌خواند که تنها بر طبق معیارها و ملاک‌های لیبرال دموکراسی تدوین و تنظیم شده است.

      2. «دجّال زمین را به سرعت طی می‌کند» فرهنگ لیبرال دموکراسی امروز با سلطه بر رسانه‌های جهان،در کم‌تر از یک چشم به هم زدن آرا و اندیشه‌های خود را به فراخور زمان و مکان،به جهان عرضه می‌دارد؛حق را باطل‌ و باطل را حق به تصویر می‌کشد؛هر کودتای فرهنگی،سیاسی،اقتصادی و نظامی را با ابزارهای قاره‌پیمای خود سازماندهی و به مرحله اجرا در می‌آورد،‌از دجّالک‌های خود در اقصی نقاط دنیا قهرمان می‌سازد و قهرمانان واقعی هر ملت و مکتبی را قانون‌گریز،تروریست و مخالف با صلح جهانی معرفی می‌کند.

این فرهنگ،با قدرت رسانه و دجّالک‌های خود،نوع پوشش،نوع غذا و حتی چگونگی سخن گفتن و راه رفتن خود را تبلیغ و ترویج می‌دهد و برای هر ملت و مکتبی الگوی چگونه بودن،چگونه زیستن و حتی چگونه مردن را ارائه می‌دهد.

      3. «اکثر تابعان دجّال را زنازاده‌ها،دائم‌الخمرها،غناخوان‌ها و اصحاب لهو و لعب»تشکیل می‌دهند،که بی‌شک امروز تنها فرهنگی که فریاد «بی‌بند و باری»را ‌سر می‌دهد و آزادی هرگونه فسق و فجوری را مجاز بر می‌شمارد،تنها اندیشه و فرهنگ لیبرال دموکراسی غرب است.

      4. «دجّال ندای اناربکم الاعلی سر می‌دهد» لیبرال دموکراسی غرب با نشاندن انسان به جای خداوند،دعوی الوهیت می‌کند و با بیان این‌که رأی مردم رأی خداست،حق مردم حق خداست!فرمان‌ها و قانون‌های الهی را به کنار می‌نهد و تنها چارچوب‌هایی را می‌پذیرد که توسط عقل بشری ترسیم شده باشد.

      5. «دجّال نهرها و میوه‌های زمین را تسخیر می‌کند و هرکس را بخواهد طعام می‌دهد» امروز گلوگاه‌های اقتصادی دنیا در دست فرهنگ لیبرال دموکراسی است،تحریم‌های اقتصادی،بلوکه کردن اموال،افزایش و یا کاهش نرخ نفت و ... همه و همه در دست زرسالان و کارتل‌ها و تراست‌های لیبرال دموکراسی است تا جایی که این اندیشه مزدور در حمایت از انسان و کرامت انسانی،با کشتن هزاران گاو و دفن آنان با بلدوزر و یا ریختن ده‌ها کشتی گندم در دریا آن هم در مقطعی که در آسیا،آفریقا و آمریکای جنوبی هزاران انسان از گرسنگی جان می‌دهند،تنها به سود و زیان خود و مهار قیمت‌ها و تسلط بر گلوگاه‌های اقتصادی جهان می‌اندیشد.

      6. «یهودیان از دجّال حمایت می‌کنند»بر کسی پوشیده نیست که امروز صهیونیست بین‌الملل با سلطه بر نبض اقتصادی اروپا و آمریکا و معادن و منابع درآمدزای جهان و سیطره بر رسانه‌های جمعی،حامی اصلی تفکر لیبرال دموکراسی است و این لیبرال دموکراسی است که جاده‌صاف‌کن صهیونیزم بین‌المللی به شمار می‌رود.

        7. «زنان (هرزه) از حامیان دجّال محسوب می‌شوند».پرواضح است که امروز لیبرال دموکراسی با سازماندهی جنبش فمنیست و با عنوان‌های دروغین نظیر دفاع از حقوق زن،‌تساوی زن و مرد و ... به تحریف جایگاه واقعی زن در راستای استفادة ابزاری از او می‌پردازد و با ترویج و تبلیغ صنعت سکس در حوزة کتاب،مجلات و سینما زمینة گرایش جامعه را به فرهنگ مبتذل خود مهیا می‌کند.

         8. «هرکس به او ایمان آورد، کافر شود»ایمان آورندگان به دجّال لیبرال دموکراسی امروز،به سادگی به نام آزادی و دموکراسی به ترویج بی‌بند و باری و فساد می‌پردازند و صریحاً در مقابل آیات و روایات موضع‌گیری می‌کنند؛ضروریات دین را منکر و دین خدا را ناکارآمد در ادارة جامعة معرفی می‌کنند و مردم و جامعه را به هضم شدن در معادلات جهانی که در حقیقت همان فرهنگ لیبرال دموکراسی است دعوت می‌کنند؛دعوتی که مساوی با کفر ورزیدن نسبت به آیات و روایات و تأیید کافران و ملحدان و فرهنگ آنان است.

         ۹. «مؤمنین در عصر دجّال،سخت‌ترین روزگار را می‌گذرانند و آنان توسط دجّال و پیروان آن مورد شدیدترین اذیت‌ها و‌آزارها قرار می‌گیرند»در عصر کنونی یاران واقعی امام راحل که به عنوان تنها مقابله‌گران با تفکر لیبرال دموکراسی به شمار می‌روند،در آتش تهمت‌هایی بس سنگین،مورد اذیت و‌ آزار دجّالک‌های فرهنگ لیبرال دموکراسی قرار دارند و مظلومانه و غریبانه به دفاع از ارزش‌های الهی می‌پردازند و هرگونه انگ واپس‌گرایی،خشونت طلبی و ... را به جان می‌خرند.

• • •

        کوتاه سخن این‌که دجّال از کسانی است که با تبلیغ فرهنگ و مرامی کاملاً شبیه فرهنگ لیبرال دموکراسی، با دعوت بشریت به سوی قبلة انسان‌مداری،با دعوت حضرت مهدی(عج) به خدامحوری و دعوت به سوی«جامعة مهدوی»مقابله می‌کنند؛اما سرانجام این فرهنگ و جامعة مهدوی است که پیروز خواهد شد و این دجّال و فرهنگ دجّال است که توسط منجی عالم بشریت از صفحة روزگار محو خواهد گردید؛به امید آن‌روز...

پیامبر فرمود: خدایا نمی دانم

خداوند فرمود: بهترین شادمانی آن است که انسان همیشه مشغول ذکر من باشد و از آن خسته نشود و نعمت های مرا فراموش نکند و مرا بشناسد و شب و روز به دنبال جلب رضایت من باشد.

و جاودانه ترین زندگی این است که، همیشه مراقب نفس خود باشد تا دنیا نزد او کوچک و بی ارزش شود و آخرت نزد او بزرگ و باارزش شود، خواسته ی مرا بر خواسته ی خود ترجیح دهد و به دنبال رضایت من باشد و مرا آن چنان که هستم بزرگ بداند. همیشه متذکر علم و اطلاع من به خودش باشد. و در لحظه، لحظه ی شب و روز پیشامد گناه مرا مراقب خویش بداند و آنچه را که نمی پسندم از قلبش بدر کند، با شیطان و وسوسه هایش مخالفت کند، شیطان را در قلبش جای ندهد.

وقتی این کارها را انجام داد قلبش را با جام محبت سیراب می کنم تا غیر مرا در قلبش جای ندهد و ذکر و فکر و همت و سخنش پیرامون نعمت هایی باشد که به بندگان محبوبم ارزانی داشته ام. چشم قلب و گوشش را می گشایم تا با قلبش بشنود و با آن به جلال و عظمت من خیره شود. دنیا را برایش تنگ و کوچک می نمایم و لذات دنیا را برایش بی ارزش و خوار می کنم تا از آنها نفرت داشته باشد و از دنیا و آنچه در آن است برحذرش می دارم، آن طور که چوپان گوسفندهایش را از چراگاه های کشنده حفظ می کند. این جاست که از مردم فرار می کند و از دنیای فانی به جهان باقی می رود و از خانه شیطان به منزل رحمان می شتابد، و او را با هیبت و عظمت، زینت می بخشم.

     این بهترین شادمانی و همان زندگی جاودان است و این مقام والای کسانی است که به خواسته ی خدا راضیند. 

                                                 سرمست ز باده الستم بنما

برنيستيم فزون كن از راه كرم

                                                در ديره خودهرآنچه هستم بنما

حضرت هم شتری بر شتران اضافه کرد ، عدد شتران ۱۸ شد، به آنکه ۲/۱ نصیبش می شد ۹ و به آنکه     ۳/۱ سهمش می شد ۶ و به آنکه ۹/۱ سهمش می شد دو شتر تحویل شد. پس ۶+۹+۲=۱۷ شتر شد و حضرت علی (ع) هم شتر خودش را برد و مشکل حل شد .

                                                                                                    مراحل کمال  جلد۴ 

عمر خود را به شبانی صرف کردی اگر در تحصیل علم می کوشیدی بهتر از این بودی .

شبان عرض کرد:   یا نبی الله من فقط ۶ مسئله از همه دانش ها آموخته ام و بدان عمل می کنم:

۱. تا اینکه حلال است حرام نمی خورم و هرگز حلال کم نمی شود که احتیاج به حرام باشد.

۲. تا راست هست دروغ نمی گویم و هرگز راست کم نمی شود تا احتیاج به دروغ باشد.

۳. تا عیب خود را می بینم به عیب دیگران مشغول نمی شوم و هنوز از اصلاح عیوب خود فارغ نشده ام که به عیب دیگران بپردازم.

۴. تا ابلیس نمیرد از وسوسه او ایمن نمی شوم و هنوز شیطان نمرده است که من ایمن باشم.

۵. تا گنج و خزینه خدا را خالی نبینم به گنج و خزینه مخلوق طمع ندارم و هنوز گنج و خزینه خدا را خالی نیافته ام.

۶. تا هر دو پای خود را در بهشت ندیده ام از عذاب خدا ایمن نباشم.

حضرت عیسی فرمود : علم اولی و آخرین، همین هاست که آموخته ای.

ذکر خدا را می توان نقطه شروع حرکت باطنی و سیر و سلوک به سوی قرب پروردگار جهان دانست، انسان سالک به وسیله ذکر به تدریج از افق ماده بالاتر می رود و به عالم صفا و نورانیت قدم می گذارد، کامل و کاملتر می شود تا به مقام قرب حق تعالی نائل گردد.

        یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا            احزاب/۴۱

        واذکر ربک کثیرا و سبح بالعشی و الابکار        آل عمران/۴۱

حضرت صادق (ع) فرمود: هر کس که ذکر خدای را زیاد گوید خدا او را در بهشت در سایه لطف خودش قرار خواهد داد.

امام صادق (ع) فرمود: خدای متعال به حضرت موسی فرمود در طول شب و روز زیاد ذکر مرا بگو. به هنگام ذکر خاشع و به هنگام بلا صابر و به هنگام یاد من آرامش و سکون داشته باش . مرا پرستش کن و برایم شریک قرار مده. بازگشت همه به سوی من خواهد بود. ای موسی مرا ذخیره خودت قرار بده و گنجهای باقیات الصالحات را نزد من بگذار.

رسول خدا (ص) به ابوذر فرمود: قرآن را تلاوت کن و ذکر خدا را بسیار بگو که سبب ذکر تو در آسمانها می باشد و در زمین برای تو نور خواهد بود.

امام حسن (ع) از پیامبر اکرم نقل کرده که فرمود: به سوی باغستانهای بهشت سبقت بگیرید. اصحاب عرض کردند: باغهای بهشت کدامند؟ فرمود: حلقه های ذکر.

امام صادق (ع) فرمود: کسی که در بین غافلین ذاکر خدا باشد مانند مجاهد است در بین فرار کنندگان، بهشت برای چنین مجاهدی واجب است.

                                      عموم شیعیان آن حضرت تسلیت می گویم

علامه مجلسی به نقل از عیاشی می نویسد:باری ام سلمه نزد فاطمه (س) آمد و گفت: دختر رسول خدا شب خود را چگونه به صبح آوردی؟

بانو پاسخ فرمودند:

صبحم را در میان اندوه و غم بسیار به سر آوردم. پیامبر رفته است. و بر وصی او ستم رانده اند . به خدا سوگند پرده ی او را دریدند که پیشواییش را ربودند و در غیر از آنچه خداوند در قران مشروع داشته ، و پیامبر در تاویل آن سنت ساخته ، به کار گرفتند.

ولی این ها کینه های توخته از بدر است و میراث خواسته از احد که آنها را بر دل های پر نفاق خود بار کرده بودند به سودای بازیابی و امکان ظهورش.

چون کارشان به غایت رسید ، باران شدید ستم هایشان بر ما ریخت و بعد ایمانشان سست شد .

چه بد پیمان خدا را نگاه داشتند ، از پاسداری رسالت و رسیدگی بر کار مومنان . نصیب زود گذرشان از دنیای فریبنده را در یاری جویی از کسانی خواستند که با پدرانشان در هنگامه های جنگ و شهادت نبرد کرده بودند.

استغفار درجه علیین می باشد استغفار اسمی است که به شش معنی اطلاق می شود:

۱. پشیمانی از گناهان گذشته

۲. تصمیم به ترک گناه برای همیشه

۳. اینکه حقوق مردم را ادا کنی چنانکه وقتی خداوند را ملاقات می کنی حقی بر گردنت نباشد

۴. کاملا توجه کنی که هر واجبی را که ترک کرده ای قضا کنی

۵. آنقدر بر گناه اندوهناک باشی که گوشتی که از خوردن حرام بر بدنت روییده آب شود و پوست بدنت بر استخوان بچسبد آنگاه گوشت جدید بروید

۶. درد و سختی طاعت را بر بدنت بچشانی چنانکه قبلا شیرینی معصیت را به او چشانیده ای

                                             بعد از آن بگویی{ استغفر الله}

امام صادق (ع) می فرمایند:

به تاخیر انداختن توبه یک نوع غرور و فریب است و ادامه تاخیر سرگردانی و حیرت می باشد ، عذر تراشی در برابر خدا هلاکت است و اصرار بر گناه امنیت از عقوبت الهی می باشد . در صورتیکه جز مردم زیانکار کسی از عقوبت الهی احساس امنیت نمی کند.

                                                      لولاک ما خلقت الافلاک

آمنه بنت وهب مادر ان حضرت می گوید:

هنگام ولادت او هاتفی ندا داد که به این مولود مبارک برگزیدگی ادم و رافتو مهربانی نوح و حلم ابراهیم و زبان اسماعیل و زیبایی یوسف و صبر ایوب و صوت داود و زهد یحیی و کرم عیسی و شجاعت موسی بلکه خلق و خوی همه پیامبران را به او بدهید.

بنابراین حضرت محمد شاه کار افرینش است.

در احادیث فراوانی این مضمون به چشم می خورد که نور حضرت محمد و علی و خاندان پاک او پیش از افرینش اسمان و زمین افریده شد و هزاران سال پیش از خلقت ادم در یمین عرش الهی جاداشت.

پیامبر می فرماید:

چون خداوند ادم را افرید ان نور را در صلب او قرار داد و در بهشت جا داد انگاه در صلب نوح و سپس انرا در صلب ابراهیم قرار داد: فلم یزل ینقلنا الله عزوجل من اصلاب طاهره الی ارحام مطهره  سپس از صلب های پاک به رحم های پاک انتقال یافت تا در عبدالمطلب دو قسم شد نیمی در صلب عبدالله قرار گرفت که پیامبر اسلام از ان متولد شد و نیم دیگر در صلب ابوطالب واقع شد که از او علی (ع) بوجود امد

و می افزاید: در من نبوت و برکت قرار داد و در علی(ع) فصاحت و سوارکاری و شهسواری.

نامهای ما را از دو نام خویش جدا کرد . نام من محمد است که از نام ذوالعرش محمود برگرفته شده و نام علی از الله الاعلی.

و کی میشود که از جانب مکه ندایی به گوش رسد:

               الا یا اهل العالم انا امامکم المنتظر ان جدی الحسین قتلوه عطشانا  

۲. توکل به خداوند

۳. در شب و روز به یاد خداوند بودن

۴. در سحرها استغفار کردن

۵. از ترس خدا گریه نمودن

لذا در این زمینه حضرت رسول فرمودند: سه دسته از شیطان و لشکر او در امان هستند اول کسانی که به یاد خدا هستند و دوم کسانی که از ترس خدا گریه می کنند و سوم کسانی که در سحرها استغفار می کنند.و همچنین طبق حدیث ذیل این موارد را می توان اضافه نمود

۶.روزه گرفتن

۷. صدقه دادن

۸. دوست داشتن برای خدا

۹. مواظبت بر انجام عمل صالح

۱۰. از گناهان خود طلب استغفار کردن

در این زمینه پیامبر اکرم فرمودند: ایا به شما خبر بدهم به چیزی که اگر ان را انجام دهید شیطان از شما دور می شود مثل دور بودن مشرق از مغرب ، گفتند: آری، حضرت فرمودند: روزه گرفتن روی شیطان را سیاه می کند، و صدقه دادن پشت او را می شکند، و دوست داشتن به خاطر خدا و مواظبت بر انجام عمل صالح ریشه او را قطع می سازد، و استغفار کردن رگ حیات او را قطع می سازد.

باید همواره این حدیث را در نظر داشته باشیم و به آن عمل کنیم چرا که شیطان گفته است از روبه رو و پشت سر و طرف راست و طرف چپ به انسانها حمله می کنم

امام باقر در تفسیر ایه ۱۷ سوره اعراف می فرمایند: شیطان گفته است از رو به رو کار اخرت را بر انها اسان جلوه می دهم و از پشت سر به انها می گویم مال جمع کنید و حقوق ان( خمس و زکاتش) را ندهید تا برای ورثه باقی بماند و از سمت راست به سبب زیبا نشان دادن گناهان و گمراهی ها و نیکو جلوه دادن شبهات دینشان را فاسد می کنم واز سمت چپ به سبب دوست داشتن ( و جلوه دادن ) لذات ( و گناهان ) و غلبه داشتن شهوتها بر قلبها موفق به گمراه کردن انها میشوم.

روایت شده است زمانی که شیطان این کلام را گفت قلب ملائکه برای انسانها به رحم امد پس به خدا گفتند: خدایا چگونه انسان از دست این دشمن ، که از چهار طرف بر او غلبه کرده فرار کند؟

خداوند متعال به انها وحی کرد: به درستی که برای انسان دو راه دیگر باقی مانده است، بالا و پایین، پس هنگامی که انسان دستش را در دعا به سوی اسمان بلند کند یا پیشانیش را از روی خشوع به زمین گذارد گناه ۷۰ ساله او را می امرزم.

اخلاص هم یکی از راه هائی است که ادمی را به خدا نزدیک می کند و هم یکی از راه های خلاصی از شیطان است خود شیطان گفته است که من یا مخلصین کاری ندارم.    

             شیعتی ما ان شربتم ماء عذب فاذکرونی

                                                                  او سمعتم بشهید او غریب فاندبونی

(شیعیان من! هر گاه آب خوشگوار می نوشید از من یاد کنید یا هرگاه شهید یا غریبی شنیدید که کشته شده یا غریب از دنیا رفته برای من به صدای بلند گریه کنید.)

چون رسول خدا خبر داد فاطمه را از شهادت حسین و مصائبی که بر او وارد می شود فاطمه-سلام الله علیها- سخت بگریست و عرض کرد : ای پدر این حادثه کی واقع می شود؟ فرمود: وقتی که نه من باشم و نه تو و نه علی. فاطمه بر شدت گریه افزود و زار زار گریست و عرض کرد : ای پدر پس کی برای فرزندم گریه می کند؟ و مجلس عذا و مصیبت او را برپا می کند؟

رسول خدا فرمود: ای فاطمه زنان امت من می گریند بر زنان اهلبیت من و مردان امت من می گریند بر مردان اهلبیت من. و عزای فرزند مرا هر ساله طایفه ای بعد از طایفه ای تازه می کنند.

پس چون روز قیامت شود تو شفاعت زنان را می کنی، و من شفیع می شوم مردان را ، و هر کس بر حسین گریسته دست او را می گیریم و در بهشت در می اوریم.

ای فاطمه همه چشمهای مردمان در قیامت گریان است مگر چشمی که بر حسین گریسته باشد . او خندان و شادمان به نعیم بهشت خواهد بود.

                   الهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک

            دیباچه عشق و عاشقی باز شود             دلها همه اماده پرواز شود

            با بوی محرم الحرام  تو     حسین             ایام عزا و  غصه اغاز شود