بهشت

             شیعتی ما ان شربتم ماء عذب فاذکرونی

                                                                  او سمعتم بشهید او غریب فاندبونی

(شیعیان من! هر گاه آب خوشگوار می نوشید از من یاد کنید یا هرگاه شهید یا غریبی شنیدید که کشته شده یا غریب از دنیا رفته برای من به صدای بلند گریه کنید.)

چون رسول خدا خبر داد فاطمه را از شهادت حسین و مصائبی که بر او وارد می شود فاطمه-سلام الله علیها- سخت بگریست و عرض کرد : ای پدر این حادثه کی واقع می شود؟ فرمود: وقتی که نه من باشم و نه تو و نه علی. فاطمه بر شدت گریه افزود و زار زار گریست و عرض کرد : ای پدر پس کی برای فرزندم گریه می کند؟ و مجلس عذا و مصیبت او را برپا می کند؟

رسول خدا فرمود: ای فاطمه زنان امت من می گریند بر زنان اهلبیت من و مردان امت من می گریند بر مردان اهلبیت من. و عزای فرزند مرا هر ساله طایفه ای بعد از طایفه ای تازه می کنند.

پس چون روز قیامت شود تو شفاعت زنان را می کنی، و من شفیع می شوم مردان را ، و هر کس بر حسین گریسته دست او را می گیریم و در بهشت در می اوریم.

ای فاطمه همه چشمهای مردمان در قیامت گریان است مگر چشمی که بر حسین گریسته باشد . او خندان و شادمان به نعیم بهشت خواهد بود.

                   الهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک

نوشته شده توسط زهرا در ساعت موضوع | لینک ثابت