این الرجبیون

ذکر خدا را می توان نقطه شروع حرکت باطنی و سیر و سلوک به سوی قرب پروردگار جهان دانست، انسان سالک به وسیله ذکر به تدریج از افق ماده بالاتر می رود و به عالم صفا و نورانیت قدم می گذارد، کامل و کاملتر می شود تا به مقام قرب حق تعالی نائل گردد.

        یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا            احزاب/۴۱

        واذکر ربک کثیرا و سبح بالعشی و الابکار        آل عمران/۴۱

حضرت صادق (ع) فرمود: هر کس که ذکر خدای را زیاد گوید خدا او را در بهشت در سایه لطف خودش قرار خواهد داد.

امام صادق (ع) فرمود: خدای متعال به حضرت موسی فرمود در طول شب و روز زیاد ذکر مرا بگو. به هنگام ذکر خاشع و به هنگام بلا صابر و به هنگام یاد من آرامش و سکون داشته باش . مرا پرستش کن و برایم شریک قرار مده. بازگشت همه به سوی من خواهد بود. ای موسی مرا ذخیره خودت قرار بده و گنجهای باقیات الصالحات را نزد من بگذار.

رسول خدا (ص) به ابوذر فرمود: قرآن را تلاوت کن و ذکر خدا را بسیار بگو که سبب ذکر تو در آسمانها می باشد و در زمین برای تو نور خواهد بود.

امام حسن (ع) از پیامبر اکرم نقل کرده که فرمود: به سوی باغستانهای بهشت سبقت بگیرید. اصحاب عرض کردند: باغهای بهشت کدامند؟ فرمود: حلقه های ذکر.

امام صادق (ع) فرمود: کسی که در بین غافلین ذاکر خدا باشد مانند مجاهد است در بین فرار کنندگان، بهشت برای چنین مجاهدی واجب است.

 


 

نوشته شده توسط زهرا در ساعت موضوع | لینک ثابت